Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα road bike. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα road bike. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Δευτέρα 3 Φεβρουαρίου 2014
Dress for a tough girl...
Κάθε ποδηλάτης δένεται διαφορετικά με το ποδήλατο του.
Συνήθως ανάλογα τον καιρό που πέρασαν μαζί, τις επιτυχίες, τις δυσκολίες...
Σίγουρα η απόλαυση που του πρόσφερε και η αντοχή που έδειξε
στις δύσκολες στιγμές δυναμώνουν την φιλία τους.
Είναι εύκολο να δεις το πάθος των περισσότερων στο βλέμμα τους.
Σου μιλάνε για αυτό σαν την καλή τους φίλη, αυτήν που πάντα πίστευε και υποστήριζε
κάθε απίστευτο στόχο που έβαλαν, αυτή που τους περίμενε κρυμμένη και έτοιμη
να τους φτιάξει την διάθεση κάθε ώρα της ημέρας χωρίς ποτέ να παραπονεθεί...
Η συγκεκριμένη ήρθε ντυμένη άτσαλα χωρίς κοσμήματα ή διακριτικά
όπως κάθε αθλήτρια που ξύπνησε νωρίς και ξεκινά νωχελικά τη μέρα της.
Είμαστε από το '91 μαζί μου είπε ο Κανέλλος.
Θα πίστευε κανείς ότι 23 χρόνια μετά δεν θα είχε πλέον την αντοχή
να κάνουν παρέα και στην καλύτερη περίπτωση θα ήταν άρτια, κρυμμένη κάπου,
να περιμένει μήπως βγει μια ήσυχη νοσταλγική βόλτα μια - δυο φορές το χρόνο...
Δεν είχε κάτι τέτοιο υπόψιν του ο αναβάτης της όμως.
Αναγνωρίζοντας την αξία της και θέλοντας να την εντάξει αξιοπρεπώς στην καθημερινότητα
του, είχε συγκεντρώσει νέα περιφερειακά που θα διπλασίαζαν τις επιδόσεις της
και θα της πρόσφεραν την λειτουργικότητα που έχουν οι πιτσιρίκες γύρω της.
Ο Κανέλλος ήρθε διαβασμένος. Γνωρίζοντας τα χρώματα που του αρέσουν
και την διάθεση που ήθελε να της δώσει όρισε το δρόμο που θα ακολουθούσαμε.
Ελέγχθηκε προσεκτικά, διορθώθηκε και εκσυγχρονίστηκε η γεωμετρία της
για να ακολουθήσει το καθάρισμα και η επαναφορά της
στα δεδομένα που είχε όταν γνωρίστηκαν.
Ντύθηκε χωρίς παράπονα παρά τις δεκάδες πρόβες και αλλαγές που έγιναν
σε ώρες απαγορευτικές ακόμα και για τα ποιο έμπειρα μοντέλα.
Μια από τις αγαπημένες κόρες του Mario Rossin, το Professional ήταν πλέον έτοιμη ξανά,
ολοζώντανη και λαμπερή έφυγε χαρούμενη με έναν από τους θρύλους της ελληνικής ποδηλασίας
για να ολοκληρωθεί στα χέρια του Γιώργου Λεβαντή.
Ολοκληρωμένη με τις καλύτερες προδιαγραφές, φωτογραφήθηκε στα πεταχτά
όπως κάθε διάσημη, γεμίζοντας τον Κανέλλο χαρά και υποσχέσεις.
Σάββατο 9 Ιουλίου 2011
GIOS Super Record, Columbus SL 1979
To Super Record της Gios έφερε τίτλους και διακρίσεις όταν εμφανίστηκε, κυρίως εκμεταλευόμενο την γεωμετρία του.
Ερχόμενο απο την σχολή του Τορίνο, εισήγαγε μηχανουργικά διαμορφομένα
τμήματα που πολλοί κορυφαίοι κατασκευαστές δεν κατάφεραν να εντάξουν
στην παραγωγή μέχρι το πέρας της κυριαρχίας των ατσάλινων σκελετών στους αγώνες.
Η αρχική επένδυση του GIOS στο σχεδιασμό και ο "χαρακτήρας" που διατήρησε μέχρι
τις αρχές του 1990, προσφέροντας τα ποδήλατα του μόνο στο χαρακτηριστικό
"GIOS" μπλέ, του επιφύλασε μια νέα ζωή εμπορικά...
Στα τέλη των 90s ο κόσμος της μόδας σε Ν. Υόρκη και Μιλάνο, ανακάλυψε
ξανά την λειτουργική απλότητα των GIOS εκτινάσοντας τις τιμές τους στα όρια
των εξαιρετικά συλλεκτικών.
Φαινομενικά απλή σαν βαφή, στα πρότυπα του εργοστασίου όμως που επιτρέπουν ελάχιστες διορθώσεις, με μικρές επισκευές μηχανουργικού χαρακτήρα, φτάσαμε στο 98% της αρχικής του κατάστασης, υπολογίζοντας ότι δεν αφαιρέθηκαν το σήμα και τα "κέρματα" του GIOS στο πιρούνι.
Ο φίλος Λεωνίδας το περιμένει να ωριμάσει για να του προσθέσει τα γνήσια αυτοκόλητα και να ξεκινήσει το μοντάρισμα των περιφερειακών του.
Προσπάθησα πολύ να αποδώσω το υπέροχο μπλέ που χρησιμοποιεί ο GIOS στις φωτογραφίες.
Δυστυχώς είναι αδύνατο να συμβεί με τις γνώσεις που έχω και τα μέσα που διαθέτω αλλα πιστεύω ότι θα έχετε μια καλή γεύση απο αυτό το πολύ ζωντανό μπλέ.
Πέμπτη 23 Ιουνίου 2011
Rossin Columbus SL 1983
Την πρώτη φορά που είδα αυτό το
υπέροχο Rossin σκέφτηκα αν αξίζει
τον κόπο να αναπαλαιωθεί...
Το ποδήλατο-σύντροφος του Σωτήρη για πολλά χιλιόμετρα με τα χρώματα της Εθνικής Ελλάδoς, περίμενε υπομονετικά, ξεχασμένο σε κάποια αποθήκη του μαγικού
νησιού των Φαιάκων.
Ο θαλασσινός αέρας και η υγρασία κατάφεραν να το σημαδέψουν αρκετά, αφαιρώντας συχνά δέκατα του χιλιοστού απο τις όμορφες μούφες του.
Καθαρίστηκε επιμελώς απο τις νυφάδες του καμμένου πλέον χρώματος που είχε και την σκουριά.
Ακολούθησε απολάδωση και χρωμίωση στο σύνολό του στην προσπάθεια να το κρατήσουμε όσο το δυνατόν περισσότερο υγειές και ανθεκτικό στο δύσκολο για τα μέταλα κλίμα της Κέρκυρας.
Ο πολύπειρος κος Μανώλης υπερέβαλε εαυτόν αναλύοντας το χρωματικό δείγμα που είχαμε στην προσπάθειά του να βρεί τον πραγματικό τόνο που είχε απο το εργoστάσιο κατασκευής στα μέσα του '80.
Απο καθαρή τύχη βρέθηκαν τα γνήσια αυτοκόλητα του εργοστασίου και του τύπου των σωληνών.
Η άψογη κατάστασή τους με ώθησε
να τα τοποθετήσω κάτω απο το βερνίκι, επιδιώκοντας μεγαλύτερο χρόνο ζωής για αυτά.
Μια λεπτομέρεια που την μετάνιωσα αργότερα γιατί στην ουσία έβαλα σε μεγάλο ρίσκο το σύνολο της βαφής...
Ότι καλύτερο (και πιό δύσκολο) σαν υλικό χρησιμοποιήθηκε σαν υπόστρωμα της βαφής, ανεβάζοντας το συνολικό βάρος περίπου 20γρ.
Σίγουρα όχι θεμιτό για ένα σπορ ποδήλατο, απαραίτητο όμως για την ηλικία του συγκεκριμένου.
Μετά την χρονοβόρα προετοιμασία, το βασικό χρώμα έπεσε σαν ανοιξιάτικο φόρεμα στο σκελετό χαρίζοντάς μου ελπίδες και κάνοντας μου οικεία την περίοδο της παιδικής μου ηλικίας απο μια άλλη σκοπιά.
Τα αυτοκόλητα εφάρμοσαν πολύ
δύσκολα και με πολλές μετατροπές, κάτι που φαντάζομαι ότι ήταν ρουτίνα για την γραμμή παραγωγής του αλλα πολύ "θρασύ" σε σχέση με το σεβασμό που έχω για την προέλευση και την ηλικία τους.
Το βερνίκι διαμορφώθηκε με βάση την αντοχή και όχι την απόλυτη γυαλάδα.
Η σχέση του με τα αυτοκόλητα όμως μόνο αρμονική δεν ήταν παρά
την πολύ συγκεκριμένη τεχνική που ακολούθησα για μην υπάρξει πρόβλημα.
Ενώ όλα έδειχναν ότι πάνε καλά, αντέδρασε η κόλα απο τα αυτοκόλητα δύο ημέρες μετά την εφαρμογή, δημιουργόντας σφάλματα που μου κόστισαν πολύ σε άγχος και εργατοώρες για να διορθωθούν.
Φτάνοντας στην ολοκλήρωση και έχοντας περάσει πολύ όμορφες και πολύ δύσκολες στιγμές κατα την διαδικασία, αποφάσισα ότι θα ξεπέρναγα για μιά ακόμη φορά τον χρόνο παράδοσης με σκοπό να "ωριμάσει" σε ελεγχόμενο περιβάλλον και να μπορώ να ξαναεπέμβω αν έπρεπε.
Οι εβδομάδες πέρασαν και η ωρίμανση πήγε καλά!
28 χρόνια μετά, ο νεαρός Παύλος, γιός του Σωτήρη, θα έχει την δυνατότητα να πάρει μια γεύση απο την τεχνολογία και την αισθητική που συντρόφευσαν τον μπαμπά του σε νεαρή ηλικία και αν δείξει τον απαραίτητο σεβασμό, να έχει ένα απολαυστικά λειτουργικό κειμήλιο απο μια ρομαντική εποχή που πολύ δύσκολα θα επιστρέψει...
Πέμπτη 24 Μαρτίου 2011
Feeling Japanese
Τι ποιό όμορφο απο την ενδυνάμωση του χαρακτήρα ενός ποδήλατου
και την αναζωογώνησή του.
Πρίν μερικούς μήνες ο Νίκος μας ανακοίνωσε ότι θέλει να μπεί
στον κόσμο της ποδηλασίας δρόμου.
Οι ανάγκη του για ένα ποδήλατο περισσότερο απολαυστικό και λιγότερο επιδόσεων
οδήγησε στην επιλογή του πολύ καλού Giant Peloton 7000 του 1999.
Θέλοντας να έχει όσο το δυνατόν περισσότερο Ιαπωνικά στοιχεία που
απολαμβάνει σαν παιδεία στην καθημερινότητα του, επανασχεδίασα το ποδήλατο
προσπαθώντας να χαρακτηριστεί απο την απλότητα, το ύφος αλλά και
λεπτομέρειες απο στοιχεία της Ιαπωνίας που έχουν ενθουσιάσει τον αναβάτη του.
Στην δοκιμή που έγινε πρίν την εφαρμογή της βαφής, το ποδήλατο μας έδειξε
ξεκάθαρα έναν απολαυστικό σπορ χαρακτήρα.
Αρκετά γρήγορο σαν ανταπόκριση και με την ικανότητα του
να αποσβαίνει έντονα το θόρυβο του δρόμου,
δίνει την εντύπωση ενός ποδήλατου εξαιρετικά προσεγμένου
σαν το Gios Stilo ή σαν το Zullo Tonica.
Το βασικότερο περιφερειακό που αναβαθμίσαμε ήταν οι τροχοί.
Γνωρίζοντας τον χαρακτήρα του ποδήλατου, επιλέχθηκαν σκληροί τροχοί
Shimano R550 για να ενδυναμώσουν τα σπορ χαρακτηριστικά του συνόλου.
Tα ελαστικά Rubino της Vittoria επιλέχθηκαν λόγο της καλής τους
συμπεριφοράς σε όλες τις συνθήκες.
Ο compact δισκοβραχίωνας της FSA κρίθηκε απαραίτητος για δύο λόγους:
αφενός για να μειώσουμε τη λογική στρέβλωση που έχει κάθε CrMo πλαίσιο
επιλέγοντας να χρησιμοποιούνται λιγότερα watt και αφετέρου για να δώσει
άνεση σε όλα τα τερεν και να διευρύνει την χρήση του ποδήλατου.
Λεπτομέρειες όπως οι χαρακτήρες του Dragon Ball και το παραδοσιακό Ιαπωνικό
δέρμα δράκου στα σκούρα μπλέ του ποδήλατου, χρησιμοποιήθηκαν κάνοντας μοναδικό
το σχέδιο βαφής και προσδίδοντας ποιότητα που
έλειπε απο αυτό το πολύ καλό ποδήλατο παραγωγής.
Το σκούρο μπλέ τμήμα καταλήγει στην "ουρά του δράκου" δημιουργώντας ένα
ενδιαφέρον διακοσμητικό στοιχείο στον κάθετο σωλήνα.
Επίσης έχουν χρησιμοποιηθεί Ιαπωνικά ιδεογράματα επιθέτων στα λευκά κυρίως σημεία
του ποδήλατου δίνοντας έναν τόνο μυστικισμού στον χαρακτήρα του.
Η άνετη Ponza της San Marco μοιάζει ιδανικά φτιαγμένη για αυτό το ποδήλατο
υποστηρίζοντας τόσο την καθημερινή του χρήση όσο και την σπορ διάθεση του.
Κλασική γεωμετρία και υλικά με σύγχρονη διάθεση, απολαυστικός συνδιασμός.
Η ταινία τιμονιού της Fisi:k σε συνδιασμό με τις μαύρες λεβιεδομανέτες Shimano SORA
δημιουργούν μια ελαφριά, πιό "fixed" αίσθηση στην εικόνα του ποδήλατου.
Δυστυχώς λίγες ημέρες μετά την ολοκλήρωση του ποδήλατου, στις 11/3/2011
είχαμε τον τεράστιο σεισμό των 9 βαθμών στην Ιαπωνία και το πρωτοφανές τσουνάμι
που δημιούργησε κτυπώντας αλύπητα τον Ιαπωνικό λαό.
Σαν άνθρωπος αισθάνομαι το λιγότερο υποχρεωμένος να αφιερώσω αυτή την εργασία
μου στους ανθρώπους που κτυπήθηκαν τόσο πολύ.
Η σκέψεις μας και όλη μας η αγάπη είναι πάνω σου υπέροχε λαέ της Ιαπωνίας.
Ακόμα και σε αυτή την πολύ δύσκολη στιγμή που περνάτε μας δίνετε μαθήματα
ανθρωπιάς γεμίζοντας μας ποιότητα όπως κάνετε χιλιάδες χρόνια με κάθε τρόπο.
Σάββατο 24 Ιουλίου 2010
Ζάχαρη στο(ν) καφέ σας;
Πρωϊ - πρωϊ (στις 12:00), πήρα την δανεική EOS 350D του Λευτέρη και τον υπέροχο 28-70, f2.8, ASF, (κάτι κοντά σε 38-100 φορεμένο στην D).
Ανέβηκα μερικά χιλιόμετρα να φτιάξει η διάθεση και κατευθύνθηκα στο πετρόχτιστο καφέ του λόφου.
Τα παιδιά συμφώνησαν εύκολα να μου παραχωρήσουν τον επάνω όροφο για μισή ώρα και είμουν έτοιμος.
Φώτα και ρεφλεκτερ είναι πολυτέλειες όταν κυκλοφορείς με ποδήλατο. Το φλας δεν είναι της τάξεως μας και προσωπικά δεν προβληματίστικα ιδιαίτερα να δώσω προτεραιότητα διαφράγματος f2.8...
Το αποτέλεσμα ήταν να βγουν στην καλύτερη περίπτωση με glow
ή απλά θολές.
Σχεδόν 2500km δεν κατάφεραν τίποτα περισσότερο απο το να χρωματίσουν σε τόνους του καφέ την "πρόχειρη" Bassano VueltaR .
Shimano 600 ντίζα σέλλας γιατί η ομορφιά είναι αποδεκτή πέρα απο τις πιουριστικές εμμονές μας.
Γέφυρα Gipiemme και η
δαγκάνα της Veloce.
Ανέβηκα μερικά χιλιόμετρα να φτιάξει η διάθεση και κατευθύνθηκα στο πετρόχτιστο καφέ του λόφου.
Τα παιδιά συμφώνησαν εύκολα να μου παραχωρήσουν τον επάνω όροφο για μισή ώρα και είμουν έτοιμος.
Φώτα και ρεφλεκτερ είναι πολυτέλειες όταν κυκλοφορείς με ποδήλατο. Το φλας δεν είναι της τάξεως μας και προσωπικά δεν προβληματίστικα ιδιαίτερα να δώσω προτεραιότητα διαφράγματος f2.8...
Το αποτέλεσμα ήταν να βγουν στην καλύτερη περίπτωση με glow
ή απλά θολές.
Σχεδόν 2500km δεν κατάφεραν τίποτα περισσότερο απο το να χρωματίσουν σε τόνους του καφέ την "πρόχειρη" Bassano VueltaR .
Shimano 600 ντίζα σέλλας γιατί η ομορφιά είναι αποδεκτή πέρα απο τις πιουριστικές εμμονές μας.
Γέφυρα Gipiemme και η
δαγκάνα της Veloce.
Προκλητικά όμορφη η νέα UT της Veloce και απόλυτα συνεργάσιμη με την υπόλοιπη
Veloce 8. Ακόμα και με θρυματισμένο το εσωτερικό μπράτσο του μπροστά ντεραγιέ...
Κονιάκ με πάγο...
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)