Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα βαφή ποδηλάτου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα βαφή ποδηλάτου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Τετάρτη 2 Δεκεμβρίου 2015
Molvedo Reynolds 531 custom paint
Αλλη μια ψηλή στην παρέα, φίλη του Κωσταντίνου μια από τις πολλές που
πάτησαν το ελληνικό έδαφος.
Θέλαμε να της δώσουμε την ήσυχη ποιότητα που η αρχική της βαφή
είχε χάσει από καιρό. Περίεργα όμορφη, δύστροπη και σχεδόν προσβλητική για όσους
δεν έχουμε το κατάλληλο ύψος γι' αυτήν, ντυμένη πλέον έτσι όπως ταιριάζει
στην ποιότητα και τις επιδόσεις της.
Κυριακή 22 Νοεμβρίου 2015
Martini Racing custom paint
Ο Κωσταντίνος είναι από τους ανθρώπους που δυσκολεύεσαι να πιστέψεις ότι υπάρχουν.
Αγωνιστής, πετυχημένος, στιλάτος χωρίς συμβιβασμούς...
Γνωριστήκαμε μέσω τηλεφώνου και μου άφησε την εντύπωση πως θα δυσκολευόμουν
να τον ικανοποιήσω αισθητικά.
Ήθελε μια κλασική απόδοση του σχεδίου της Martini Racing στο ΤΤ του.
Προσπάθησα να τον παρασύρω σε μια πιο φρέσκια απόδοσή του χωρίς αποτέλεσμα.
Σιγά - σιγά το project οδηγήθηκε σε μια ιδιαίτερα δύσκολη βαφή με πολύ λεπτομέρεια
μέρος της οποίας παρουσιάζω.
Πρέπει να παραδεχθώ πως παρ όλες τις δυσκολίες ήταν μια απολαυστική δημιουργική
διαδικασία από αυτές που σε γεμίζουν περηφάνια να τις παρουσιάζεις.
Τετάρτη 4 Νοεμβρίου 2015
Fidusa VELENO custom
To veleno (δηλητήριο) του κ. Βογιατζή με είχε απασχολήσει απο την πρώτη φορά
που το είδα. Ένα ποδήλατο που παρεξηγήθηκε από την αγορά που δεν του απέδωσε
τις τιμές που αξίζει κατά την γνώμη μου.
Καλό είναι να θυμηθούμε το γεγονός ότι όταν το veleno βγήκε στην αγορά
από την Fidusa, πολύ λίγα ποδήλατα μπορούσαν να έρθουν σε αντιπαράθεση μαζί του.
Ένα ποδήλατο που ο all round χαρακτήρας του, η αεροδυναμική του και η ικανότητα
του να απορροφά τις ανωμαλίες του δρόμου είχαν πολύ μεγαλύτερη αξία
από την εξαιρετικά ανταγωνιστική τιμή που κόστιζε.
Ήρθε στην παρέα μας αρκετά κακομεταχειρισμένο, με έντονα σημάδια χρήσης
και απαξίωσης. Να είμαι ειλικρινής χάρηκα που μου δόθηκε η ευκαιρία να ξανασχεδιάσω
την βαφή του και να το διαχειριστώ άλλοτε κρύβοντας και άλλοτε αναδεικνύοντας
τα δομικά χαρακτηριστικά του.
Ο ημίτρελος πιστέρ και ιδιοκτήτης του είναι θετικός στα χρώματα γενικά.
Για να έχετε μια καλύτερη εικόνα, ποδήλατα με 3-4 χρώματα είναι γι' αυτόν κάτι
πολύ συνηθισμένο στα όρια του πρόχειρα βαμμένου...
Του πρότεινα να το εμφανίσουμε διατηρώντας τον δηλητηριώδη χαρακτήρα του
και να αντιμετωπίσουμε τις φόρμες εμπνεόμενοι από τους υψομετρικούς χάρτες.
Εκείνος χαμογέλασε συγκαταβατικά και εγώ δάκρυσα με τον γολγοθά που
είχα προτείνει με παιδική αφέλεια...
Τρίτη 27 Οκτωβρίου 2015
Koga Miyata Samurai custom
Είναι ωραίο να ξέρεις τι θέλεις...
Να είμαστε ειλικρινείς είναι ωραίο όταν μπορείς να το έχεις...
Σε άλλη περίπτωση απλά βρίσκεις κάποιον αρκετά τρελό ώστε να το κάνει πραγματικότητα!
Με τον Άρη γνωριζόμαστε καιρό. Μου συζητούσε καιρό πως ήθελε
να μυρίζει Ιαπωνία το Koga του. Όταν αποφασίσαμε να το κάνουμε πράξη, μια περίεργη ίωση
ρεαλισμού με είχε κυριεύσει. Θα το έφτιαχνα με τις βιοτεχνικές λύσεις; θα συμβιβαζόμουν
έτσι ώστε να δείχνει εμπορικό;
Τα παραπάνω δεν ήταν στις επιλογές μου.
Ζήτησα την βοήθεια μιας από τις καλύτερες νέες έλληνες εικονογράφους
και με συνοπτικές διαδικασίες της εξήγησα ότι όλα αυτά που της ζητούσα θα
έπρεπε να εφαρμοστούν μία και έξω πάνω στο ποδήλατο...
Αυτό έκανα και εγώ άλλωστε, όπως κάθε φυσιολογικός customiser δανείστηκα
ένα γιαπωνέζικο σπαθί, γέμισα με το χρώμα και την πυκνότητα του
αίματος διάφορα δοχεία και τα χτύπησα όσο πιο αριστοτεχνικά μπορούσα
με βάση την εξαιρετική παιδεία samurai που μου έχει χαρίσει ο Ιαπωνικός κινηματογράφος.
Το αποτέλεσμα είναι αρκετά ρεαλιστικό στο ποδήλατο αλλά αν βλέπατε το χώρο
που το εφάρμοσα και εμένα θα είχατε σοκαριστεί...
Κυριακή 20 Ιανουαρίου 2013
Für... Stavroula!
Ο Τάσος είναι απο τους ανθρώπους που καλλιεργούν και προσφέρουν
παραδοσιακές αξίες... Καλλιεργητής αγαθών θα μπορούσαμε να πούμε...
Ρομαντικός τέλος πάντων.
Με βάση το πολύ καλό Jamis μου ζήτησε να γίνει ένα μοναδικό ποδήλατο
με στοιχεία του Χαρακτήρα της Σταυρούλας...
Επιλέξαμε το δέντρο της ελιάς σαν στοιχείο και διάθεση χαλαρή
προς τα 50ς που ταιριάζει με το ποδήλατο.
Το ξύλο της ελιάς είναι σχετικά απλό, συνήθως ξανθό με απαλές γραμμές.
Υπάρχουν μερικά κομμάτια κοντά σε αρθρώσεις που έχουν σκούρα τμήματα
που δημιουργούν περισσότερο ενδιαφέρον. Αρκετά δύσκολο σαν εφαρμογή
βγήκε πολύ πετυχημένο με ρεαλιστική υφή.
Φύλλα ελιάς και χαλαρή διάθεση σήμανσης συμπληρώνουν
το καλοβαλμένο σήμα της Jamis στο headtube.
Τα δερμάτινα είναι άλλο ένα κομμάτι που ακολούθησε το σχέδιο βαφής.
Ένα μοναδικό σετ από την Αθηνά που ολοκληρώνει το σύνολο.
Κυριακή 15 Ιουλίου 2012
Colnago Dream, team Saronni, Columbus Altec²
Ενήλικη, από καλό σπίτι, Ιταλίδα, με κοιλιακούς... Ποιος της αντιστέκεται;Με ένα τζιν και ένα μπουστάκι της ήταν πολύ εύκολο να κυριαρχήσειτην καρδιά του Γιώργου...
Ctrl + [click for music]
Ο Γιώργος είδε από την αρχή
την σχέση τους σοβαρά.
Δεν πέρασε μεγάλο διάστημα
και μου τηλεφώνησε για κάτι
"ποιο επίσημο" ...
Η "τουαλέτα" Team Saronni
χρησιμοποιεί έντονο κόκκινο
στα φωτεινά ενώ γκριζάρει αρκετά στις σκιές "σοβαρεύοντας" όσο πέφτει το φως...
Δύσκολο χρώμα στην εφαρμογή του και
αρκετά ευαίσθητο, απο τα τελευταία
αποθέματα της αγοράς μιας και έχει
σταματήσει η παραγωγή του στις
αρχές του 2000.
Κυριακή 10 Ιουνίου 2012
Specialized Tarmac SL2, 2009, custom painted
Νευρική και αποδοτική, με φαντεζί καμπύλες και μπικίνι στα χρώματα του παγκοσμίου
ήρθε στην Ελλάδα σαν κάθε τυπική αμερικανίδα...
Παρέα με το Γιώργο γύρισαν ένα μεγάλο μέρος της χώρας
άλλοτε για προπόνηση και άλλοτε στα όρια σε κάποιον αγώνα.
Το εξαιρετικό σχέδιο βαφής του φετινού SL4 τον είχε κερδίσει.
Οι φόρμες ταίριαζαν και εμένα μου φάνηκε αρκετά προκλητικό σαν εφαρμογή.
Καθαρίστηκε σε βάθος απο την εργοστασιακή βαφή και ντύθηκε ξανά απο την
αρχή επιδιώκοντας όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ποιότητα και ακρίβεια στην απόδοση.
Έτοιμη μετά από μια αρκετά χρονοβόρα διαδικασία, ζει μια δεύτερη νιότη,
ξεμυαλίζοντας για δεύτερη φορά το φίλο της που δεν βλέπει την ώρα να βρεθούν ξανά στο δρόμο...
Δευτέρα 26 Δεκεμβρίου 2011
DE ROSA Giro d' Italia 1983, Columbus SL
Ctrl + click for music
Μερικές φορές σκέφτομαι πως αν ήταν αδίκημα να καταστρέφεις
φωτογραφίες, θα με είχαν εκτελέσει.
Έτσι λοιπόν, στο τέλος του 2011, φρόντισα να καταστρέψω το
πιο έντονο χρώμα της χρονιάς...
Γνωριστήκαμε σε στημένο ραντεβού. Λίγο πριν τα τριάντα, ψηλή, ευρύστερνη, με
oversize γοφούς, είχε τον αέρα της μεγαλούπολης του design.
Ντυμένη σχεδόν κοριτσίστικα και αρκετά σπορ, με εγκλώβισε στους ελάχιστους
ροζ τόνους που της είχαν απομείνει...
Με τον Γρηγόρη γνωρίστηκαν στο Milano το 1983.
Την ξεχώρισε εύκολα ανάμεσα στις συντηρητικές αδερφές της.
Πολλές σταθερές ανατράπηκαν την δεκαετία του '80.
Όταν είσαι μικρός μοιάζει μοναδικά ενδιαφέρον να πατάς τους
κανόνες, πως θα τους θυμάσαι άλλωστε;
Ένα από τα ελάχιστα Giro d' Italia που κυκλοφόρισαν βαμμένα ροζ πέρλα
στο νούμερο 60 ήταν πλέον επί ελληνικού εδάφους.
Για περισσότερο από 10 χρόνια έβγαινε με το Γρηγόρη, ολοκληρώνοντας
ανάμεσα σε άλλα 2 φορές το γύρο Ελλάδας.
Ο Γρηγόρης παρασύρθηκε από την καθημερινότητα και η σχέση τους τελμάτωσε.
Εκείνη έμεινε στο σπίτι που γνωρίστηκαν. Αδιάφορη για όλους,
περίμενε το φίλο της να επιστρέψει στο μπαλκόνι τους.
Εκεί που επέστρεφαν πάντα, πότε κουρασμένοι, πότε κτυπημένοι,
γελώντας με όσα συνέβαιναν γύρω.
Πέρασαν χειμώνες βασανιστικοί και καλοκαίρια δύσκολα και για τους δύο.
Δεν την είχε ξεχάσει, της είχε εμπιστευτεί τα χρόνια των ηρωισμών και των ονείρων.
Κανείς τους δεν ήταν πλέον παιδί και οι επαναστάσεις τους είναι πια κτήμα των
περισσότερων. Δίχως να το σκεφτεί πολύ, ο Γρηγόρης αποφάσισε
το νέο φόρεμα που θα της χάριζε.
Ένα φόρεμα που αναδείκνυε το γυμνασμένο της κορμί, όπλο απέναντι στους αδαείς
που θα την ποθήσουν, με ελάχιστα κοσμήματα όπως αρμόζει σε κάποια που
γνωρίζει την υπεροχή της...
Καλά Χριστούγεννα & Ευτυχισμένο το 2012
Κυριακή 4 Δεκεμβρίου 2011
Gianni MOTTA Personal, Columbus Tretubi
Πολλές φορές, όταν αγγίζουμε ένα παλαιό αντικείμενο, μας προκαλεί να φανταστούμε
ψήγματα από όσα έχουν διαδραματιστεί στο παρελθόν με την συμμετοχή του.
Έτσι ένιωσα όταν βρέθηκα για πρώτη φορά να παρατηρώ, γεμάτος δέος
αυτό το Personal του Gianni MOTTA.
Εξαιρετικά ιδιαίτερο, έχοντας και τους τρεις σωλήνες του εμπρός τριγώνου του
διαμορφωμένους με αιχμές, κέρδισε το ενδιαφέρον όλων μας.
Εμφανισιακά σε πολύ άσχημη κατάσταση, με τα μέτρα του να μαρτυρούν ότι είχε
συντροφεύσει αρκετούς αναβάτες σε διαδρομές που μόνο το ίδιο θα μπορούσε να
γνωρίζει, στεκόταν αγέρωχο στο σαλόνι του Σπύρου κοιτώντας μας σαρκαστικά όπως
θα μας κοιτούσε ένας έμπειρος αθλητής της ηλικίας του, καμαρώνοντας τις παλιές του
πληγές και τα σημάδια με τα οποία ο χρόνος τον είχε βραβεύσει.
Δεν είναι το πρώτο ποδήλατο που "μου ζήτησε" να γυρίσω πίσω στην διαδικασία
κατασκευής του, σαν να μου το έδινε ο μηχανικός του, μόλις είχε ολοκληρώσει
το πρώτο στάδιο κατασκευής του.
Είναι όμως το πρώτο που το απαίτησε, κοιτώντας με στα μάτια, έτοιμο
να με επιπλήξει αν τολμούσα να αναρωτηθώ για την αρτιότητα του.
Τουλάχιστον τρεις ειδικευμένοι μηχανικοί εργάστηκαν γι' αυτό,
δημιουργώντας εργαλεία που θα επέτρεπαν την επαναφορά του
στην αρχική του κατάσταση.
Ο "βαθύς" Gianni MOTTA, το είχε προικίσει με τόση ποιότητα και προσοχή που
στην ουσία όριζε και επέβλεπε τις εργασίες, μιας και δεν μπορούσα να "κρύψω" ή
να "ξεπεράσω" οποιαδήποτε λεπτομέρεια του.
Ήμουν υποχρεωμένος να διατηρήσω το "αλάνθαστο" σε κάθε βήμα
της ανακατασκευής αν ήθελα να λειτουργεί και να αξίζει
το κόστος και τους κόπους το τελικό αποτέλεσμα.
Έχοντας το επαρκέστατο σχέδιο βαφής του μπαμπά του να εφαρμόζεται στη δύσκολη
επιφάνεια των σωλήνων του, σκεφτόμουν τους λόγους για τους οποίους σχεδιάστηκε έτσι, καταλήγοντας
ότι η πρωτοπορία που είχε κατά νου ο Gianni MOTTA τον έκανε
να θέλει να κρύψει τις λεπτομέρειες των σωλήνων που επέλεξε για να πετύχει
τις επιδόσεις αυτού του ποδηλάτου.
"Διαβάζοντάς" το, περνάς από τη νύχτα στην ημέρα, από την αυστηρότητα στο παιχνίδι.
Μια εντύπωση που σου αφήνουν οι μεγάλοι σχεδιαστές κομικ που δημιούργησαν
σουπερ ήρωες στην άλλη μεριά του Ατλαντικού.
Πρακτικά δημιούργησε και την ανάγκη να χρησιμοποιηθούν δύο σετ αυτοκόλλητα, κάτι
που ήταν πιθανά εύκολο στο ατελιέ του Gianni αλλά κόστισε αρκετά για ένα
μόνο ποδήλατο 25 χρόνια μετά.
Την επιμέλεια των περιφερειακών και το τελικό στήσιμο του ποδηλάτου, την ανέλαβε ο Γιώργος.
Γνωρίζοντας το πάθος του και την εμμονή του στην λεπτομέρεια ήμουν ήσυχος και ασφαλής για το τελικό αποτέλεσμα.
Ψάχνοντας όλο τον πλανήτη, κατάφερε να ολοκληρώσει την shimano Dura Ace 7700, να
στήσει ένα υπέροχο ζευγάρι τροχών συνδυάζοντας τα στεφάνια SUP της Mavic
κεραμικής βαφής με τα καταπληκτικά κέντρα shimano 600.
Χειροποίητος Selcof λαιμός σέλας, 3ttt EVOL λαιμός τιμονιού και το 3ttt competizione
Merckx, διατηρούν χαμηλά το βάρος και συνδράμουν στην ακαμψία του συνόλου.
Ο Σπύρος έχει ενθουσιαστεί με το αποτέλεσμα, κάτι που γεμίζει χαρά όχι μόνο εμάς που
αφιερώσαμε χρόνο και πολύ προσπάθεια αλλά και τον Διονύση με την Βίκυ
που τσεκάρουν το ύψος τους ενώ υπόσχονται στον μπαμπά τους ακόμα
και έξοδο από την κρίση για μια βόλτα.
Κυριακή 30 Οκτωβρίου 2011
FM015 Jason and the... carbon fleece
Πρίν λίγους μήνες ο Ιάσονας αποφάσισε να στήσει ένα ποδήλατο επιδόσεων
για προπόνηση και αγώνες.
Το FMo15 του άρεσε σαν σύνολο τεχνολογίας - σχεδιασμού και
μπήκε στην διαδικασία να το παραγγείλει.
Δεν γνωρίζαμε την συμπεριφορά του, μόνο σχόλια φίλων για την ενοχλητική
ακαμψία των συγγενικών μοντέλων της CUBE.
Αυτή η πληροφορία ήταν που κρατούσε τον ενθουσιασμό του Ιάσονα στα ύψη!
Νομίζω ότι ακόμα και τώρα που μοιράζονται τετραψήφια χιλιόμετρα
δεν έχει χάσει τον ενθουσιασμό του με αυτό το χαρακτηριστικό.
Κουβεντιάζοντας πιθανά σχέδια βαφής σκεφτήκαμε
να χρησιμοποιήσουμε το όνομα του Ιάσονα σαν βασικό στοιχείο, κάτι που με
βοήθησε πολύ για να το σχεδιάσω.
Είμαι βέβαιος ότι δεν είχα συνειδητοποιήσει τι σημαίνει 4 χρώματα
σε carbon σκελετό όταν ξεκινούσα τη βαφή ενθουσιασμένος...
Ένα απο τα βασικά μου ζητούμενα ήταν να "μεγαλώσω" το μήκος
του headtube για να έχει την "άνεση" ποιό μεγάλου μεγέθους.
Το υπόλοιπο ήθελα να είναι "δουλεμένο" χωρίς όμως να στερηθεί την
ησυχία που έχουν οι καθαρές φόρμες.
Χρησιμοποίησα πολύ ψυχρό λευκό, κάτι που
θα προβληματίσει σε πιθανό φρεσκάρισμα της βαφής, μου άρεσαν
όμως οι μαλακοί τόνοι που αντιγράφει απο το περιβάλλον του σε ημίφως
και η πορσελάνινη όψη στο φώς της ημέρας.
Χωρίς έντονες αιχμές είχα την δυνατότητα να περνώ απο το ένα επίπεδο στο
άλλο με πολύ μικρή απώλεια στις φόρμες.
Λευκό, μαύρο, ασημί και μπλέ ήταν πλέον στη θέση τους
μετά απο μια μαραθώνια βαφή που μας βοήθησε να βρούμε μέσα μας
τον γαλήνιο εαυτό μας και να μην εκφράσουμε βία προς το περιβάλλον
μας λόγω των απίστευτων ωρών, πισογυρισμάτων και λοιπών
εκνευριστικών που συνέβησαν.
Παράλληλα ο Ιάσονας έβρισκε περιφερειακά που κάλυπταν τις ανάγκες του
απο την Record 11S και την Chorus 11S.
Με την υπερπροσπάθεια που έκανε, στήθηκε ένα ποδήλατο δρόμου πολύ αποδοτικό
αρκετά οικονομικό για το επίπεδό του και σίγουρα μοναδικό μιας και
ακόμα και αν ήθελα θα ήταν αρκετά δύσκολο να φτιάξω ένα ίδιο.
Please have in mind:
This road bike has nothing to do with Ben Farver's Argonaut Cycles.
The above "logo" has been created to fit with the spirit of
the paint scheme that has been inspired from the name of it's owner (Jason).
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)