[Ctrl] + click

Aφορμή έψαχνε ο Γιάννης για να δοκιμάσει

ένα ελαφρύτερο πιρούνι στο bad boy του.

Όταν η βαφή ανοδίωσης έγινε μπρονζέ από

τον αττικό Ήλιο, τα πάντα φώναζαν πως

η ώρα της αλλαγής είχε έρθει.

Πρέπει να παραδεχθώ ότι η μελέτη που έκανε

για να επιλέξει το κατάλληλο πιρούνι

ξεπέρασε την λεπτομέρεια που εφαρμόζω

σε αντίστοιχα δικά μου πρότζεκτ.

Εκμεταλλεύτηκε με τον καλύτερο δυνατόν

τρόπο την γεωμετρία του bad boy διατηρώντας τις προδιαγραφές χρήσης εκτός της απόσβεσης που είχε το εργοστασιακό πιρούνι της cannondale.

Χρησιμοποιήθηκαν στοιχεία της cannondale

από διάφορες εκδόσεις και έχοντας ήδη

την εμπειρία μιας κατεστραμμένης από τον Ήλιο βαφής, προσπάθησα να δημιουργήσω

ένα μοντέλο πλήρες, ελαφρύ αλλά και ανθεκτικό στα όρια της απόδοσης των υλικών.

Η απαιτητική εφαρμογή με έδωσε την

εντύπωση πως έπαιζα σκάκι με πιόνια από πάγο.

Ίσως ακούγεται υπερβολικό αλλά η συγκεκριμένη

βαφή είχε απαιτήσεις λόγο χημείας που

ισορροπούν τις απίστευτες απαιτήσεις που

είχε σαν σχέδιο. 

[Ctrl+click]

Πρίν μερικούς μήνες ο Χάρης με σύστησε στην ψηλή...

Πολύ ταλαιπωρημένη, έχοντας χάσει τα κέντρα της και με πριονισμένα

τα αξεσουάρ της, έμοιαζε να μην έχει ελπίδες.

Καθαρίστηκε, ευθυγραμίστηκε, προστέθηκαν οι οδηγοί των καλωδίων

και η βάση του ντεραγιέ.

Με τον Χάρη μιλάμε την ίδια γλώσσα. Άνθρωπος των εφαρμοσμένων τεχνών

και γείτονας, θα έλεγε κανείς ότι έχουμε μια ασφαλή επικοινωνία

που δεν επιτρέπει παρανοήσεις. 

Και όμως! τα κατάφερα! μετά από μαραθώνια τηλεφωνήματα, πάθος και από 

τους δύο, εμμονή στην λεπτομέρεια...

Άλλο χρώμα είχε υπόψιν του ο Χάρης, άλλο εγώ...

Είναι μια απο τις φορές που ένα "λάθος" μπορεί να σε οδηγήσει

σε ένα εξίσου θεμιτό αποτέλεσμα με αυτό που είχες σαν στόχο. 

Στολισμένη με αρκετή λεπτομέρεια από τον μαέστρο Chesini, είναι πλέον

έτοιμη να ντυθεί και να ξεχυθεί στο δρόμο, χαρίζοντας ποιότητα 

και οδηγική απόλαυση όπως έκανε τα προηγούμενα 25 χρόνια.

[Ctrl] + click

Ερχόμενος σε επαφή με έναν καταπληκτικό
 άνθρωπο, οφείλεις να αποδώσεις τουλάχιστον
 όσα δέχεσαι από αυτόν.

Η Μαριλού είναι τέτοιος τύπος. Διακρίνεται
 ανάμεσα σε όλους για την καλή της διάθεση και την εμπιστοσύνη που δείχνει σε όλους.

Χρόνια έψαχνα αφορμή
να στήσω ένα mixte.
Ένα ποδήλατο δρόμου που αδιαφορεί για τις  επιδόσεις
χωρίς να του λείπουν.
Έχοντας την ίδια και
περισσότερη μαεστρία   κατασκευαστικά με τους αδερφούς της που προορίζονται για αγώνες, το Messina είναι σαν ένας σπάνιος συμβιβασμός  που προσφέρει περισσότερα από όσα στερείται...







Ανιχνεύοντας το χαρακτήρα και τις επιλογές
της Μαριλού (Lou), της γνώρισα προτείνοντας  της  ένα mixte.
Ένα ποδήλατο που καλύπτει χιλιόμετρα με άνεση ποδηλάτου δρόμου χωρίς
να εκμεταλλεύεται την αεροδυναμική στο βαθμό που το κάνουν τα ξαδέρφια του.



Ένα ποδήλατο που "ζητά" αξεσουάρ και χρηστικές προκλήσεις.
Ένα "κοριτσίστικο" bobber που δανείζεται στοιχεία από το '40 μέχρι τα τέλη του '90.

Στα πλαίσια του μοναδικού που εφάρμοσαν στον σχεδιασμό και την κατασκευή του
δημιουργήθηκε η σέλα και οι χειρολαβές από την Αθηνά.

Υπέροχο στην κύλιση του, δημιουργεί καλή διάθεση και προκαλεί τον αναβάτη
του σε μεγαλύτερες διαδρομές.
Φορτισμένο με την ανάγκη μου να στήσω ένα του τύπου του
κατέληξε αρκετά προκλητικό δεσμεύοντας τις ματιές των γύρω του. 

[Ctrl] + click

Η χαρά που κάνω όταν αγγίζω το έργο ενός άλλου Γιάννη αγγίζει τα όρια της

χαζομάρας.

Δεν ξέρω γιατί...

Σαν να έχουμε συννενοηθεί να προσφέρουμε στον κόσμο...

Έτσι και με αυτή την υπέροχη κόρη του senior Gianni...

Bρέθηκε άσχημα κτυπημένη

και σε άθλια κατάσταση.

Ένα ποδήλατο που η λογική θα έλεγε "ας το αφήσω καλύτερα" .

Δεν είχαν υπολογίσει όμως 

το πάθος και την εκτίμηση 

για την άρτια μηχανουργία 

που αφήνουμε να μας 

καθορίζει συχνά την πορεία...

Η επιλογή του νέου της φίλου

ήταν μόνο όσον αφορά το χρώμα.

Πορτοκαλί είχε χρησιμοποιήσει και ο δημιουργός της σε πολύ κοντινούς τόνους

και έτσι ξεκίνησε η καθολική αναδόμηση της.

Με νέα επιμετάλλωση που μου κόστισε μερικά χιλιοστά από το δείκτη μου και πολύ προσοχή μιας και μαέστρος την έχει στολίσει με πολύ δύσκολα χαράγματα, είναι έτοιμη να

βάλει ξανά τα αθλητικά της

και να ξεχηθεί στους δρόμους.

Επίσης κρατά και το ρεκόρ του blog όσον αφορά το πλήθος χρωμάτων που χρησιμοποιήθηκαν...

7 διαφορετικές πέρλες βρίσκονται επάνω της  ικανές να αφήσουν άναυδο

τον παρατηρητή.

ciao bella!

[Ctrl] + click

Δεν μπορούσα να φανταστώ τη αίγλη που θα είχε αυτό το ποδήλατο

όταν σχεδίαζα στο χαρτί...

Πολύ προκλητικό σαν σχήμα, με έβαλε στο κλίμα με την πρώτη επαφή.

Και τι επαφή! Παρατημένο για χρόνια σε μπαλκόνι των Χανίων, φαγωμένο κυριολεκτικά

από την αλμύρα με ίχνη πρόχειρης βαφής... πραγματικά δεν ξέραμε αν θα αντέξει

να στηθεί ξανά ποδήλατο.

Ο Δημήτρης είχε πολύ καλές αναμνήσεις από αυτό και η εμφάνιση του

τον προκαλούσε να προσπαθήσει για την σωτηρία του.

Με πολύ κόπο ξεκόλλησαν τα περιφερειακά που είχαν περάσει σε φάση

ηλεκτρόλυσης και οδηγήθηκε για επιμεταλλώσεις.

Το σχέδιο βαφής ήταν αρκετά χρονοβόρα διαδικασία μιας και θα έπρεπε

να εκφράζει τον Δημήτρη αλλά και να ταιριάζει με την τεχνολογία και την εποχή του.

Αποφασίσαμε να έχει το όνομα της βιοτεχνίας που το κατασκεύασε και όχι την επωνυμία

που είχε δώσει ο αντιπρόσωπος που το παρήγγειλε, σαν πιο "ταιριαστή" στο

γενικότερο πνεύμα της βαφής.

Μόλις είδα το συνολικό αποτέλεσμα μία μόνο σκέψη κυριάρχησε: "μια μικρή F1"! 

Ο Δημήτρης χωρίς καθυστέρηση, το ολοκλήρωσε και έστειλε μερικές φωτογραφίες.
Αν μη τι άλλο φαίνεται πόσο άξιζε τον κόπο και τον χρόνο αυτό το ποδήλατο!

Ctrl + click for music

Καμιά φορά χρειάζεται να φτάσουμε στα άκρα για να αντιληφθούμε 

ότι δεν ήταν απαραίτητο αυτό.

Έτσι και ο Δημήτρης, θέλοντας ότι πιο αποδοτικό μπορούσε να έχει,

επέλεξε ένα ποδήλατο πραγματικό όπλο για κάποιον που τρέχει σε αγώνες

και διατίθεται να συμβιβάσει λίγο την άνεση που του προσφέρεται.

Ένα χρόνο αργότερα έχοντας πλέον καλή αντίληψη για το τι χρειάζεται σε καθημερινή

βάση, γνωρίστηκαν με το FR313.

Απλές γραμμές, στιβαρό χωρίς υπερβολές με λεπτομέρειες τεχνολογίας

που ενθουσιάζουν, θα έλεγε κανείς ότι δείχνει σαν ένα σύγχρονο classic.

 Σχεδιαστικά πολύ κοντά στο R3 της Cervelo χωρίς όμως να είναι ίδιο, έπεισε εύκολα τον Δημήτρη

για την αρμονία των επιδόσεων του.

ο Δημήτρης ήθελε ένα ποδήλατο ήσυχο στην όψη θέλοντας να αποφύγει τον πολύ σπορ

εμφανισιακό χαρακτήρα των καθαρά αγωνιστικών ποδηλάτων.

Ψάχνοντας ανάμεσα σε σχέδια των Rapha, πέτυχε την επετειακή  έκδοση του R3 

για το 100ο Giro di Italia...

Για να δημιουργήσουμε μια άρτια διασκευή της χρειάστηκε να λογοτυπηθούν

σχέδια έτσι ώστε να είναι άρτιο σχεδιαστικά και να αναφέρονται οι τεχνολογίες του.

Για εμένα ήταν μια ευκαιρία να κάνω μια πλήρως χειροποίητη βαφή,

αποφεύγοντας την χρήση αυτοκόλλητων, έτσι όπως ταιριάζει σε ένα ποιοτικό ποδήλατο. 

Οι φωτογραφίες δεν είναι πολύ καλές (για άλλη μια φορά).

Για να είμαι ειλικρινής δεν ξέρω αν θα ταίριαζε καλύτερα κάποιο ελαφρύ αστικό περιβάλλον

ή κάποια διαδρομή στα βουνά. Περισσότερο θα 'θελα ένα κοσμοπολίτικο φόντο

αλλά δεν είχαμε την δυνατότητα λόγο περιορισμένου χρόνου.