Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα bike paint. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα bike paint. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Πέμπτη 29 Μαρτίου 2012
Early Spring with a Wilier Replica FR014
Φέτος η άνοιξη έχει όλα τα εχέγγυα για να οργιάσει
και ο Άρης έχει κάθε λόγο να την ακολουθήσει.
Με τον κολλητό του να φεύγει από την χώρα ελπίζοντας σε
κάτι καλύτερο και το δικό του ποδήλατο
κάτι καλύτερο και το δικό του ποδήλατο
να περιμένει την εξέταση της ασφαλιστικής μετά
από ένα ατύχημα, ο Άρης βρήκε διέξοδο στο
FR014 που είχε αγοραστεί σαν roubaix frameset
μένοντας κρεμασμένο για 2 χρόνια...
Όταν μου είχαν δείξει αρχικά το σκελετό μου θύμιζε το
"the best of" απο την cinelli.
Η ομοιότητα του με το cento1 της wilier έγινε
αντιληπτή όταν λίγο αργότερα βρέθηκε ένα αντίστοιχο
στην παρέα.
Οι απόφαση να εφαρμόσω τα στοιχεία της wilier
δημιουργώντας μια αξιόλογη replica , ήρθε γρήγορα
για να καλυφθεί ο Άρης που ήταν ήδη
χωρίς ποδήλατο.
Επιλέχθηκαν τα βασικά στοιχεία με τρόπο που θα
μπορούσαν να εφαρμόσουν στο frameset και στα
πλαίσια της ελευθερίας κινήσεων που μου δόθηκαν
δημιουργήθηκαν δευτερεύοντα και
διακοσμητικά στοιχεία.
Το πνεύμα δεν ήταν να δημιουργηθεί ένα αντίγραφο
της wilier. Ήταν να δημιουργηθεί ένα ποδήλατο
σαν να το έχει σχεδιάσει εκείνη.
Αυτός είναι και ο λόγος που γεννήθηκε το
"μοντέλο" Gran Turismo.
Κατασκευασμένο monocoque από toray carbon 3Κ, δεν περιμέναμε τίποτα περισσότερο
από ένα αρκετά άνετο ποδήλατο με σπορ διάθεση.
Ο συνδυασμός του με τις Ksyrium SL του πρόσθεσε πολύ στις αντιδράσεις
και η παλιά Shimano Ultegra κρατά το επίπεδο του περιμένοντας την Sram Force
που θα είναι η οριστική του σειρά περιφερειακών.
Please have in mind:
This road bike has nothing to do with Wilier Triestina bikes.
The logotypes and the paintsceme of Cento1 are property of Wilier Triestina and reproducted as
part of the paint scheme.
This bike is NOT an original Wilier. It's a revision of Wilier and it can NOT be sold as a Wilier or
been farmed in any commercial way.
It's unique and designed by request of its' owner.
Πέμπτη 23 Ιουνίου 2011
Rossin Columbus SL 1983
Την πρώτη φορά που είδα αυτό το
υπέροχο Rossin σκέφτηκα αν αξίζει
τον κόπο να αναπαλαιωθεί...
Το ποδήλατο-σύντροφος του Σωτήρη για πολλά χιλιόμετρα με τα χρώματα της Εθνικής Ελλάδoς, περίμενε υπομονετικά, ξεχασμένο σε κάποια αποθήκη του μαγικού
νησιού των Φαιάκων.
Ο θαλασσινός αέρας και η υγρασία κατάφεραν να το σημαδέψουν αρκετά, αφαιρώντας συχνά δέκατα του χιλιοστού απο τις όμορφες μούφες του.
Καθαρίστηκε επιμελώς απο τις νυφάδες του καμμένου πλέον χρώματος που είχε και την σκουριά.
Ακολούθησε απολάδωση και χρωμίωση στο σύνολό του στην προσπάθεια να το κρατήσουμε όσο το δυνατόν περισσότερο υγειές και ανθεκτικό στο δύσκολο για τα μέταλα κλίμα της Κέρκυρας.
Ο πολύπειρος κος Μανώλης υπερέβαλε εαυτόν αναλύοντας το χρωματικό δείγμα που είχαμε στην προσπάθειά του να βρεί τον πραγματικό τόνο που είχε απο το εργoστάσιο κατασκευής στα μέσα του '80.
Απο καθαρή τύχη βρέθηκαν τα γνήσια αυτοκόλητα του εργοστασίου και του τύπου των σωληνών.
Η άψογη κατάστασή τους με ώθησε
να τα τοποθετήσω κάτω απο το βερνίκι, επιδιώκοντας μεγαλύτερο χρόνο ζωής για αυτά.
Μια λεπτομέρεια που την μετάνιωσα αργότερα γιατί στην ουσία έβαλα σε μεγάλο ρίσκο το σύνολο της βαφής...
Ότι καλύτερο (και πιό δύσκολο) σαν υλικό χρησιμοποιήθηκε σαν υπόστρωμα της βαφής, ανεβάζοντας το συνολικό βάρος περίπου 20γρ.
Σίγουρα όχι θεμιτό για ένα σπορ ποδήλατο, απαραίτητο όμως για την ηλικία του συγκεκριμένου.
Μετά την χρονοβόρα προετοιμασία, το βασικό χρώμα έπεσε σαν ανοιξιάτικο φόρεμα στο σκελετό χαρίζοντάς μου ελπίδες και κάνοντας μου οικεία την περίοδο της παιδικής μου ηλικίας απο μια άλλη σκοπιά.
Τα αυτοκόλητα εφάρμοσαν πολύ
δύσκολα και με πολλές μετατροπές, κάτι που φαντάζομαι ότι ήταν ρουτίνα για την γραμμή παραγωγής του αλλα πολύ "θρασύ" σε σχέση με το σεβασμό που έχω για την προέλευση και την ηλικία τους.
Το βερνίκι διαμορφώθηκε με βάση την αντοχή και όχι την απόλυτη γυαλάδα.
Η σχέση του με τα αυτοκόλητα όμως μόνο αρμονική δεν ήταν παρά
την πολύ συγκεκριμένη τεχνική που ακολούθησα για μην υπάρξει πρόβλημα.
Ενώ όλα έδειχναν ότι πάνε καλά, αντέδρασε η κόλα απο τα αυτοκόλητα δύο ημέρες μετά την εφαρμογή, δημιουργόντας σφάλματα που μου κόστισαν πολύ σε άγχος και εργατοώρες για να διορθωθούν.
Φτάνοντας στην ολοκλήρωση και έχοντας περάσει πολύ όμορφες και πολύ δύσκολες στιγμές κατα την διαδικασία, αποφάσισα ότι θα ξεπέρναγα για μιά ακόμη φορά τον χρόνο παράδοσης με σκοπό να "ωριμάσει" σε ελεγχόμενο περιβάλλον και να μπορώ να ξαναεπέμβω αν έπρεπε.
Οι εβδομάδες πέρασαν και η ωρίμανση πήγε καλά!
28 χρόνια μετά, ο νεαρός Παύλος, γιός του Σωτήρη, θα έχει την δυνατότητα να πάρει μια γεύση απο την τεχνολογία και την αισθητική που συντρόφευσαν τον μπαμπά του σε νεαρή ηλικία και αν δείξει τον απαραίτητο σεβασμό, να έχει ένα απολαυστικά λειτουργικό κειμήλιο απο μια ρομαντική εποχή που πολύ δύσκολα θα επιστρέψει...
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)