Proper song

Το 1948 ανακοινώθηκαν τα κοιτάσματα πετρελαίου της Βενεζουέλα και ο εφυής Giacinto Benotto είδε, σε αυτή την πλούσια ακτή της καραϊβικής, την ανάπτυξη μιας κοινωνίας καλών ανθρώπων σε ένα υπέροχο περιβάλλον.

Ότι είχε ακούσει για τον ανταγωνισμό που θα συναντούσε ήταν ότι εκεί καβαλούσαν Cadillac και όχι ποδήλατα...

Το ποδήλατο αυτό έχει περάσει από αρκετούς φίλους που το φρόντισαν αλλά δεν το καβάλησαν ποτέ. Όταν μου ζητήθηκε να το διαμορφώσω ήθελα να του δώσω όση περισσότερη αξία μπορούσα σε αντίθεση με το κόστος παραγωγής του που ήταν μικρό.

Το να δώσω χαρακτήρα "cadillac" στο οικονομικότερο αλλά αποδοτικό ποδήλατο του Benotto με βοήθησε να βάλω τα πράγματα σε τάξη.

Τα βασικά του σήματα έγιναν χαρακτά, το σύνολο χρωμιώθηκε και χάρη στον φίλο Γίωργο Μ. βρέθηκε το πιρούνι του σε άριστη κατάσταση.

Ο Γιάννης μου μετέφερε την "αίσθηση" που ήθελε να έχει και γρήγορα αποφασίσαμε ότι θα του πήγαινε ένα ωραίο μελιτζανί.

Άλλα δύο φωτεινότερα δευτερεύοντα προστέθηκαν για να μπορέσω να αποδώσω τον σπόρ αλλά και κοσμοπολίτικο χαρακτήρα του.

[Ctrl]+click for music

Υπάρχουν διάφοροι τρόποι να αντιμετοπίσεις την δημιουργία μιας ψηφιακής παραλλαγής
πάνω σε ένα ποδήλατο. Στο δικό μας DODICI Special θέλω να πιστεύω ότι το πήγαμε στα άκρα.
Οι Μιλανέζοι έχουν παράδοση στην χρήση της παραλλαγής σαν στοιχείο μόδας.

Ο Άγις μου περιέγραψε το σύνολο του προτζεκτ αφήνοντας με χωρίς περιθώρια επιλογής.
Όρισα τον καμβά μεγέθους εφαρμογής της και έπεσα με τα μούτρα να βρω έναν
απλό αλγόριθμο που θα με βοηθούσε να γίνω τόσο πιστευτός όσο και αν
σχεδίαζα να παραλλάξω ένα πολεμικό όχημα στην πραγματικότητα.
Καθολικά βαμμένο και στα πέντε χρώματα που επιλέχθηκαν, κρατά τα σκήπτρα μιας από τις δυσκολότερες βαφές που έχω δημιουργήσει.

  

[Ctrl]+click for music

Αλλη μια ψηλή στην παρέα, φίλη του Κωσταντίνου μια από τις πολλές που

πάτησαν το ελληνικό έδαφος.

Θέλαμε να της δώσουμε την ήσυχη ποιότητα που η αρχική της βαφή

είχε χάσει από καιρό. Περίεργα όμορφη, δύστροπη και σχεδόν προσβλητική για όσους

δεν έχουμε το κατάλληλο ύψος γι' αυτήν, ντυμένη πλέον έτσι όπως ταιριάζει

στην ποιότητα και τις επιδόσεις της.

[Ctrl] + click for music

Είναι ωραίο να ξέρεις τι θέλεις...

Να είμαστε ειλικρινείς είναι ωραίο όταν μπορείς να το έχεις...

Σε άλλη περίπτωση απλά βρίσκεις κάποιον αρκετά τρελό ώστε να το κάνει πραγματικότητα!

Με τον Άρη γνωριζόμαστε καιρό. Μου συζητούσε καιρό πως ήθελε

να μυρίζει Ιαπωνία το Koga του. Όταν αποφασίσαμε να το κάνουμε πράξη, μια περίεργη ίωση

ρεαλισμού με είχε κυριεύσει. Θα το έφτιαχνα με τις βιοτεχνικές λύσεις; θα συμβιβαζόμουν

έτσι ώστε να δείχνει εμπορικό;

Τα παραπάνω δεν ήταν στις επιλογές μου.

Ζήτησα την βοήθεια μιας από τις καλύτερες νέες έλληνες εικονογράφους

και με συνοπτικές διαδικασίες της εξήγησα ότι όλα αυτά που της ζητούσα θα

έπρεπε να εφαρμοστούν μία και έξω πάνω στο ποδήλατο...

Αυτό έκανα και εγώ άλλωστε, όπως κάθε φυσιολογικός customiser δανείστηκα

ένα γιαπωνέζικο σπαθί, γέμισα με το χρώμα και την πυκνότητα του

αίματος διάφορα δοχεία και τα χτύπησα όσο πιο αριστοτεχνικά μπορούσα

με βάση την εξαιρετική παιδεία samurai που μου έχει χαρίσει ο Ιαπωνικός κινηματογράφος.

Το αποτέλεσμα είναι αρκετά ρεαλιστικό στο ποδήλατο αλλά αν βλέπατε το χώρο

που το εφάρμοσα και εμένα θα είχατε σοκαριστεί...

  

[Ctrl]+click for music

Ένα από τα τυχαία που απολαμβάνω είναι τα ποδήλατα

που δεν είναι πολύ γνωστά και επιλέγονται με βάση την γεωμετρία και

την ποιότητα κατασκευής τους...

Ήρθαν μαζί με το Βαγγέλη.

Σπορ νεαρός, δεν λέω αλλά σε μη αναγνωρίσιμη εμφανισιακά κατάσταση.

Τα χρόνια που πέρασαν και οι ποδηλάτες που έκανε παρέα του είχαν προσθέσει

μια περίεργη "φροντίδα" που δεν επέτρεπε την αναγνώριση του.

Οι προσπάθειες τους όμως κατάφεραν να το διατηρήσουν υγιές.

Πήρε μερικές ώρες η αναγνώριση του αλλά πρόσθεσε τουλάχιστον δύο εκατοστά

στο χαμόγελο του Βαγγέλη.

Είχαμε στα χέρια μας έναν καλογυμνασμένο έφηβο, ένα κομμάτι

του πολύ προσεκτικού Luigi Montagner!

Ο νέος του φίλος είχε ξεκάθαρη

εικόνα για την εμφάνιση του

και εγώ έπρεπε να αποδώσω τον κλασικό σπορ χαρακτήρα του

στο επίπεδο που όρισε η οικογένεια του.

Ελέγχθηκε, διορθώθηκε μηχανουργικά και αποφασίστηκαν οι λεπτομέρειες του.

Η "αγορά" δεν είχε σετ αυτοκόλλητα για αυτόν και όπως

στα περισσότερα ποδήλατα που παρουσιάζω, σχεδιάστηκαν εξαρχής όσο το δυνατόν ίδια

με τα αρχικά που είχε από τον κ. Luigi και έγιναν βαφτά στο χέρι.

Ο Βαγγέλης δεν δίστασε καθόλου

μόλις τον είδε ολοκληρωμένο.

Τον έντυσε με σύγχρονα περιφερειακά και έφυγαν μαζί διακοπές με σκοπό να καλύψουν όλες τις ποδηλατικές

ανάγκες στο δρόμο εκτός αγώνων.

Πολύ θα ήθελα να σας μεταφέρω

την στοιβαρότητα του και τον

αγωνιστικό του χαρακτήρα που

θυμίζει Formula 1, αλλά είναι πολύ

δύσκολο.

Θα πρέπει να περιμένουμε μερικές φωτογραφίες από τον Βαγγέλη

που θεωρώ ότι θα μας γεμίσουν χιλιάδες λέξεις χωρίς να σας κουράζω

με τα γραφόμενα μου.

[Ctrl]+click

Αγγίζοντας ένα Milani καταλαβαίνεις πως είναι ένα χειροποίητο ποδήλατο.

Το συγκεκριμένο είναι το τελευταίο μιας "γενιάς" που δεν θα έχουμε ξανά διαθέσιμη.

Η οικογένεια Milani

αποφάσισε να σταματήσει την παραγωγή χειροποίητων carbon πλαισίων.

Ήρθε χωρίς να έχει μονταριστεί ποτέ. Η παιδεία του Άγι τον έσπρωχνε

για κάτι πιο προσωπικό, ίσως και πιο "ήσυχο" από το αρχικό σχέδιο βαφής.

Ένα custom Colossi ήταν η αφορμή για την ιδέα του εξπρεσιονισμού

που εφαρμόστηκε, όταν έχεις ένα Milani όμως είναι σαν

να έχεις μια Maserati να διαχειριστείς και να εκφράσεις. 

Ο Άγις ήταν ξεκάθαρος μη επιτρέποντας μου να παρασυρθώ σε racing φιλοσοφία

χρησιμοποιώντας χρώμα στα λογότυπα.

Κάνε ότι θέλεις με μαύρο σαν βάση μου είπε αλλά δεν είχε υπόψιν

του ότι οι περιορισμοί με τρέφουν...

Έτσι αποφάσισα να κάνω ανάγλυφα τα στοιχεία του SL227.

Βέβαια μία παράμετρος δεν είναι ποτέ αρκετή και έτσι, αποφάσισα

να δοκιμάσω ακόμα κάτι "αντίστροφο" σε σχέση με τα όσα έχουμε

συνηθίσει στα ποδήλατα δρόμου.

Βλέπουμε αρκετά τα τελευταία χρόνια, ματ ποδήλατα με γυαλιστερά γράμματα.

Γιατί όχι το αντίστροφο, ειδικά σε αυτή την περίπτωση που ζητούσα μερικές

σπορ πινελιές για αυτό το υπέροχο Milani;

[Ctrl]+click for music

Είμαι σίγουρος ότι όλοι μας έχουμε κάποια ευαίσθητα σημεία.

Μερικά "κουμπιά" που μας έχουν δοθεί με μεγάλη επιτυχία έτσι ώστε

να μας κάνουν ικανούς να βοηθάμε και να εξελισσόμαστε.

Πως είναι όταν βλέπουμε ένα άρρωστο γατάκι;

Κάπως έτσι έφθασε στα χέρια μου αυτή η μικρή.

Την έφερε ο Άγις σχεδόν γυμνή προτείνοντας να την σώσουμε

γιατί ήταν ευδιάκριτο πόσο καλό παιδί είναι...

 Αποφασίσαμε ότι λόγο μεγέθους και γεωμετρίας θα έπρεπε να της

χαρίσουμε ένα χαρούμενο χαρακτήρα προτείνοντας την ως ένα καθημερινό

ποδήλατο με διάθεση για τουρισμό.

Άμεσα οργάνωσα ένα μικρό συμβούλιο περισσότερο για να γνωριστεί

με επιτυχημένους της ράτσας της και να αισθανθεί άνετα.

Τους κέρδισε εύκολα όλους και αποφασίσαμε να κάνουμε ότι ήταν δυνατό

για να γίνει ένα αντικείμενο πόθου.

Όλοι της έκαναν ένα δώρο. Ο Άγις ξεκίνησε χαρίζοντας της

ένα υπέροχο πιρούνι Benotto 3000.

Ο γεμάτος δάφνες Coppi της χάρισε το ωραιότερο του γαλάζιο

σαν αναφορά στην αναζωογόνηση και την σταθερή επανάληψη της θάλασσας.

Ένας μικρός (λίγο τρελούτσικος) Fontriest της χάρισε το οινοπνευματί θεωρώντας

ότι είναι απαραίτητο για κάθε πάρτι...

Τα κορίτσια της παρέας εντυπωσιάστηκαν και έτσι η δεσποινίς Moser της

χάρισε λευκόχρυσο ενώ η ταξιδιάρα Peugeot αύξησε την ένταση με κοραλί.

 Ίσως μερικοί σκεφτόμαστε ότι 7 χρώματα είναι πολλά για ένα ποδήλατο

είμαι σίγουρος όμως ότι θα το βλέπαμε πολύ συνηθισμένο

σε μια "μικρή" με διάθεση για βόλτες...

Ο συνδυασμός τους για να πετύχω κάτι άρτιο και αντάξιο των

προσδοκιών ήταν εξαρχής μια πρόκληση.

Μελετώντας διακεκριμένους κεραμίστες  που οι κακές παρέες μου

με έχουν κάνει να εκτιμώ, φαντάστηκα την διαχείριση και αποφάσισα

να τα εφαρμόσω.

Όταν πλέον ήταν έτοιμη και σκόρπιζε χαμόγελα στον χώρο, μου έδωσε την εντύπωση

που όρισε τον τίτλο αυτής της ανάρτησης.

Έριξα μια ματιά στα δρώμενα της μόδας και όντως! η μικρή μας, μέσα από

απίστευτες διαδικασίες δημιουργίας είναι μέσα στις γραμμές της μόδας

για την άνοιξη - καλοκαίρι του 2015!

Δύσκολη, δυναμική και σίγουρα μοναδική περιμένει

τον φίλο ή την φίλη που θα αγγίξει στο κατάστημα 48x17.com

Να περνάς καλά κοριτσάκι!

Ctrl + [click] music 

 Κάθε ποδηλάτης δένεται διαφορετικά με το ποδήλατο του.

Συνήθως ανάλογα τον καιρό που πέρασαν μαζί, τις επιτυχίες, τις δυσκολίες...

Σίγουρα η απόλαυση που του πρόσφερε και η αντοχή που έδειξε

στις δύσκολες στιγμές δυναμώνουν την φιλία τους.

Είναι εύκολο να δεις το πάθος των περισσότερων στο βλέμμα τους.

Σου μιλάνε για αυτό σαν την καλή τους φίλη, αυτήν που πάντα πίστευε και υποστήριζε

κάθε απίστευτο στόχο που έβαλαν, αυτή που τους περίμενε κρυμμένη και έτοιμη

να τους φτιάξει την διάθεση κάθε ώρα της ημέρας χωρίς ποτέ να παραπονεθεί...  

 Η συγκεκριμένη ήρθε ντυμένη άτσαλα χωρίς κοσμήματα ή διακριτικά

όπως κάθε αθλήτρια που ξύπνησε νωρίς και ξεκινά νωχελικά τη μέρα της.

Είμαστε από το '91 μαζί μου είπε ο Κανέλλος.

Θα πίστευε κανείς ότι 23 χρόνια μετά δεν θα είχε πλέον την αντοχή

να κάνουν παρέα και στην καλύτερη περίπτωση θα ήταν άρτια, κρυμμένη κάπου,

να περιμένει μήπως βγει μια ήσυχη νοσταλγική βόλτα μια - δυο φορές το χρόνο...

Δεν είχε κάτι τέτοιο υπόψιν του ο αναβάτης της όμως.

Αναγνωρίζοντας την αξία της και θέλοντας να την εντάξει αξιοπρεπώς στην καθημερινότητα

του, είχε συγκεντρώσει νέα περιφερειακά που θα διπλασίαζαν τις επιδόσεις της

και θα της πρόσφεραν την λειτουργικότητα που έχουν οι πιτσιρίκες γύρω της.

Ο Κανέλλος ήρθε διαβασμένος. Γνωρίζοντας τα χρώματα που του αρέσουν

και την διάθεση που ήθελε να της δώσει όρισε το δρόμο που θα ακολουθούσαμε.

Ελέγχθηκε προσεκτικά, διορθώθηκε και εκσυγχρονίστηκε η γεωμετρία της

για να ακολουθήσει το καθάρισμα και η επαναφορά της

στα δεδομένα που είχε όταν γνωρίστηκαν.

   

Ντύθηκε χωρίς παράπονα παρά τις δεκάδες πρόβες και αλλαγές που έγιναν

σε ώρες απαγορευτικές ακόμα και για τα ποιο έμπειρα μοντέλα.

Μια από τις αγαπημένες κόρες του Mario Rossin, το Professional ήταν πλέον έτοιμη ξανά,

ολοζώντανη και λαμπερή έφυγε χαρούμενη με έναν από τους θρύλους της ελληνικής ποδηλασίας

για να ολοκληρωθεί στα χέρια του Γιώργου Λεβαντή.

 Ολοκληρωμένη με τις καλύτερες προδιαγραφές, φωτογραφήθηκε στα πεταχτά

όπως κάθε διάσημη, γεμίζοντας τον Κανέλλο χαρά και υποσχέσεις.

Ctrl + [click] = music

































Κάποια σχέδια σε προκαλούν
να "συνεχίσεις" μαζί τους.
Αυτός είναι ο λόγος
που η συγκεκριμένη παρουσίαση
αγγίζει τα όρια των εικαστικών.

Η γνωριμία μου με τον Μπάμπη
ήταν εξαρχής ευχάριστη.
Φαινόταν ότι γνώριζε καλά πως
απολαμβάνει την ποδηλασία και
τι θα 'θελε να δοκιμάσει.


Η πρόσφατη σχέση του με γνωστή αμερικανίδα
γυμνάστρια τον είχε εκπαιδεύσει σωστά.
































Θέλω να δοκιμάσω ένα σύγχρονο ατσάλινο σκελετό, μου είπε και
όπως φαίνεται πλέον γνώριζε πολύ καλά τι χρειαζόταν.

Το KTr βρέθηκε σχεδόν καινούριο ντυμένο στα χρώματα της Scapin.
Το σχέδιο μας ήταν να πετύχουμε το μέγιστο των επιδόσεων που
μπορεί να αποδώσει και λόγο αυτού το minimal της columbus
πήρε την θέση του καλοφτιαγμένου εργοστασιακού.
Το σχέδιο βαφής δημιουργήθηκε αφενός με σκοπό να δώσει την αίγλη που
ταιριάζει σε αυτή την πολύ προσεγμένη κατασκευή ακολουθώντας τις
επιλογές του ποδηλάτη όσον αφορά τα κυρίαρχα χρώματα και ύφος.
Σχεδιασμένο με αρκετές επιρροές της art deco, χρώματα που θυμίζουν την γήινη ατμόσφαιρα
των 70ς και εφαρμογή αποδομώντας σαν να έγινε τα 90ς...


Το Scapin ΚTr του Μπάμπη, είναι ένα δυνατό παράδειγμα σύγχρονου gran turismo.
Ένα ποδήλατο με σφικτή γεωμετρία, επιδόσεις και πολύ προσεγμένο κράμα.
Ντύθηκε με μίξη 10sp Campagnolo, λαιμούς - τιμόνι της 3T και τροχούς
κατασκευασμένους στα πρότυπα χρήσης του ποδηλάτη.

[Ctrl+click]

 Χρειάζομαι την βοήθεια σου να στήσω ένα απλό ποδήλατο πόλης, ένα SS...

Κάπως έτσι ξεκίνησε η γνωριμία μου με τον Κώστα.

Προσπάθησα να τον προφυλάξω, του είπα ξεκάθαρα :

Κώστα, ξέρεις, βλέπω τα ποδήλατα απο μια περίεργη σκοπιά...

Ανένδοτος, σίγουρος ότι έχει βρει το μπελά του, συνέχιζε εξιστορώντας μου

τις ανάγκες του για μετακίνηση τώρα που η εργασία του τον πήγε στο Παρίσι. 

Η βασική ιδέα ήταν να δημιουργηθεί, ενα "super bike". Ένα ήσυχο, καθαρά σπορ ποδήλατο, 

με προδιαγραφές εξέλιξης σε ποδήλατο τριάθλου.

Η παρουσίαση της νέας Stradale ήταν η αφορμή που ψάχναμε.

Περιμένοντας να δημοσιευτούν οι κωδικοί για το χρώμα, διαλέγαμε τα

περιφερειακά στην προσπάθεια μας να βρεθούν κομμάτια που να συνάδουν

με το σύνολο χωρίς όμως να φανούν υπερβολικά πάνω του.

Οι τροχοί "αλλάζουν" χρώμα στις ακτίνες τους ανάλογα

το φόντο που τους βλέπει κάποιος.

Οι φόρμες που σχεδιάστηκαν έχουν δύο βασικούς στόχους,

πρώτον να διαλύσουν στην κυριολεξία το συμπαθέστατο frameset,

αλλοιώνοντας κάθε φόρμα του που θα μπορούσε να θυμίζει

τον αρχικό σχεδιασμό που είχε.

Σε δεύτερη μοίρα στοχεύουν στην "συγγένεια" με τις γραμμές

της γνωστής βιοτεχνίας και την αίσθηση ότι κάθε μία "κουμπώνει" 

στα τμήματα του frameset που εφαρμόζει.

  

Το είδος του χρώματος που βάφτηκε αντιδρά έντονα σε μερικές

γωνίες του φωτός, άλλοτε αντανακλώντας μια καθάρια αύρα και άλλοτε παίρνοντας

το χρώμα που το λούζει, δημιουργώντας εντυπωσιακά εφέ μετά

την δύση του Ηλίου.

   

Ένα project που στοίχισε

πολύ σε χρόνο είναι 

πλέον πραγματικότητα.

Ο Κώστας έχει ενθουσιαστεί και υπομένει στωικά την αποστολή

του στην Γαλλία.

Please have in mind:

[Ctrl+click]

Ο Τάσος είναι απο τους ανθρώπους που καλλιεργούν και προσφέρουν

παραδοσιακές αξίες... Καλλιεργητής αγαθών θα μπορούσαμε να πούμε...

Ρομαντικός τέλος πάντων.

Με βάση το πολύ καλό Jamis μου ζήτησε να γίνει ένα μοναδικό ποδήλατο 

με στοιχεία του Χαρακτήρα της Σταυρούλας... 

Επιλέξαμε το δέντρο της ελιάς σαν στοιχείο και διάθεση χαλαρή

προς τα 50ς που ταιριάζει με το ποδήλατο. 

Το ξύλο της ελιάς είναι σχετικά απλό, συνήθως ξανθό με απαλές γραμμές.

Υπάρχουν μερικά κομμάτια κοντά σε αρθρώσεις που έχουν σκούρα τμήματα

που δημιουργούν περισσότερο ενδιαφέρον. Αρκετά δύσκολο σαν εφαρμογή

βγήκε πολύ πετυχημένο με ρεαλιστική υφή.

Φύλλα ελιάς και χαλαρή διάθεση σήμανσης συμπληρώνουν

το καλοβαλμένο σήμα της Jamis στο headtube.

Τα δερμάτινα είναι άλλο ένα κομμάτι που ακολούθησε το σχέδιο βαφής.

Ένα μοναδικό σετ από την Αθηνά που ολοκληρώνει το σύνολο.